జీవితంలో మనం ఎన్నో పనుల కోసం పరుగులు తీస్తుంటాం, కానీ కొన్ని క్షణాలు మనసుకి ఇచ్చే ప్రశాంతత వెలకట్టలేనిది. నేను ఇబ్రహీంపట్నంలోని 'మాతృపితృ సేవా సంఘం' సందర్శించాను. ఆ ఆశ్రమంలో అడుగుపెట్టగానే నాకు కలిగిన మొదటి అనుభూతి... ప్రశాంతత.ఇది నిజంగా ఒక “పెద్దల ప్రేమ ఇంటి” లాంటిది. ఇక్కడ ఉన్నవారు ఎక్కువగా అనాధ వృద్ధులు. కానీ ఈ సంస్థ వాళ్లను వదిలిపెట్టలేదు… ఆదరించింది, అండగా నిలిచింది.
అక్కడ అడుగుపెట్టగానే నాకు తెలిసింది —
ఇది కేవలం ఒక ఆశ్రమం కాదు…
ఒక కుటుంబం.
🏡 శుభ్రత + ప్రశాంతత = ఆత్మకు హాయిగా
ఇక్కడి వాతావరణం చాలా ప్రశాంతం, శుభ్రంగా, పచ్చదనం నిండినది.
వృద్ధులు సేద తీర్చుకునేందుకు ఇది అతి సరైన ప్రదేశం.
ఇక్కడ ఉన్న వారంతా:
✔ 60 సంవత్సరాల కంటే పైవారు
✔ కుటుంబం లేకపోయినవారు
✔ లేదా ఆశ్రయం కోసం ఎదురుచూసినవారు
అక్కడ ఎందరో అనాథ వృద్ధులు ఉన్నారు. వారి ముఖాల్లోని చిరునవ్వులు చూస్తుంటే, చిన్న చిన్న విషయాల్లోనే ఎంత ఆనందం ఉంటుందో అర్థమైంది.అందరికీ ఇక్కడ సురక్షితమైన చిరునిలయం.
కానీ, వయసు పెరిగే కొద్దీ వారికి సరైన పోషకాహారం (Nutrition) ఎంత అవసరమో మనందరికీ తెలిసిందే.
🧑🧓 వారి ఆరోగ్యం కోసం ప్రత్యేక జాగ్రత్తలు
ఇక్కడ ఉన్న వృద్ధులైన తాతలు, అమ్మమ్మల ఆరోగ్య పరిస్థితిని పరిశీలించి:
✔ బీపీ ఉన్నవారికి ప్రత్యేక ఆహారం
✔ షుగర్ ఉన్నవారికి నియంత్రిత భోజనం
✔ బలహీనమైనవారికి సపోర్ట్ ఫుడ్
✔ జీర్ణం అయ్యేలా వంట
ఇలా వయసు + ఆరోగ్యం ప్రకారం భోజనం ఏర్పాటు చేస్తారు.
ఇది చూసి నాకు నిజంగా చాలా సంతోషం వేసింది.
నా చిన్న ప్రయత్నం: 🥗 నా భాగస్వామ్యం — Diet Food Plan : నేను ఒక డైటీషియన్గా/న్యూట్రిషన్ ప్లానర్గా నా వంతు బాధ్యతగా వారికి ఒక ప్రత్యేకమైన 'డైట్ ఫుడ్ ప్లాన్' అందించాను. వారి ఆరోగ్య పరిస్థితిని బట్టి, వారికి అరుగుదల సులభంగా ఉంటూ, తగినంత శక్తినిచ్చే ఆహార నియమాలను ఆశ్రమ నిర్వాహకులకు వివరించాను.
అక్కడ ఉన్నవారంతా 60 ఏళ్లు పైబడిన వారే. ఆ వయసులో సహజంగానే ఆరోగ్య సమస్యలు ఉంటాయి. అందుకే ఆశ్రమ నిర్వాహకులు ప్రతి ఒక్కరి వయస్సుని, వారి శారీరక స్థితిని (Blood Pressure, Sugar etc.) దృష్టిలో ఉంచుకుని చాలా జాగ్రత్తగా భోజనం ఏర్పాటు చేస్తున్నారు. ఒక న్యూట్రిషన్ ప్లానర్ గా వారి ఆరోగ్యంపై వారు చూపిస్తున్న శ్రద్ధను చూసి నాకు చాలా సంతోషం కలిగింది. నేను కూడా వారి ఆరోగ్యాన్ని మరింత మెరుగుపరిచే విధంగా ఒక డైట్ ఫుడ్ ప్లాన్ ఇచ్చాను.
సహపంక్తి భోజనం: ఈ పర్యటనలో నాకు కలిగిన అతిపెద్ద సంతృప్తి వారితో కలిసి భోజనం చేయడం. వారితో కూర్చుని, కబుర్లు చెబుతూ తింటుంటే... నాకు మా ఇంట్లోని పెద్దలతో కలిసి ఉన్న అనుభూతి కలిగింది. ఆ భోజనంలో ఉన్న రుచి కంటే, ఆ వృద్ధులు చూపించిన ప్రేమలో ఉన్న మాధుర్యం నాకు ఎంతో తృప్తిని ఇచ్చింది. వారి కళ్లలో కనిపించిన ఆత్మీయత నా ప్రయాణాన్ని సార్థకం చేసింది. ఇది నాకు సాధారణ భోజనం కాదు…
మాటల్లో చెప్పలేని ఆత్మ సంతృప్తి.
ఇబ్రహీంపట్నంలోని 'మాతృపితృ సేవా సంఘం' సందర్శన నా మనసుని ఎంతో భావోద్వేగానికి గురిచేసింది.
భక్తి పారవశ్యంలో భజన: ఆశ్రమంలో అడుగుపెట్టగానే వినిపించిన దైవ నామస్మరణ నన్ను కట్టిపడేసింది. అక్కడ ఉన్న వృద్ధులతో కలిసి నేను కూడా భజనలో పాల్గొన్నాను. అందరూ కలిసి చప్పట్లు కొడుతూ, భక్తితో పాడుతుంటే కలిగిన ఆ ప్రశాంతతను వర్ణించలేను. ఆ వయసులో కూడా వారిలో ఉన్న ఉత్సాహం నన్ను ఆశ్చర్యపరిచింది.
వృద్ధాప్యంలో వారికి కావలసింది కేవలం భోజనం మాత్రమే కాదు... మన కొద్దిపాటి సమయం, కొంచెం ప్రేమ."
ఆ ప్రశాంత వాతావరణం, ఆ ఆత్మీయ పలకరింపులు మళ్లీ మళ్లీ అక్కడికి వెళ్లేలా ప్రేరేపిస్తున్నాయి. ఇలాంటి సేవలో భాగస్వామ్యం కావడం నిజంగా నా అదృష్టం.
✔ ఒక భరోసా
✔ ఒక ప్రేమ గల మాట
✔ ఒక చిరునవ్వు
✔ ఒక మనసు
అదే వాటిని నేను వాళ్లతో పంచుకున్నాను…
కానీ చివరకు ఎక్కువ ఆనందం నా హృదయంలో నింపుకుపోయింది.
❤️ ముగింపు
ఇబ్రహీంపట్నం లోని ఈ మాతాపితృ సేవా సంఘం నాకు ఒక గొప్ప పాఠం చెప్పింది:
“సేవ అంటే పెద్ద కార్యం కావాల్సిన అవసరం లేదు…
ప్రేమతో చేసిన చిన్న పని కూడా జీవితాన్ని మార్చగలదు.”
వృద్ధులు ఇచ్చిన ఆశీర్వాదాలు,
వారి కళ్లలో కనిపించిన ఆనందం,
అక్కడి ప్రార్థనల శాంతి
నా జీవితంలో ఎప్పటికీ నిలిచి ఉంటుంది.
ఇలాంటి సేవాసంస్థలు సమాజానికి ఒక ఆశాకిరణం.
నేను భాగం కావడం నాకు గర్వం. 🙏✨
No comments:
Post a Comment